Ηθοποιός

του Νικόλα Φραγκάκη

Αν δούμε στην πορεία των χρόνων τι σημαίνει να είσαι ηθοποιός – πέρα από την εννοιολογική της σημασία, ποιώ ήθος – θα δούμε πως αυτή η τέχνη έχει μεταλλαχθεί σαν ένα τρένο που τρέχει στις ίδιες ράγες αλλά με διαφορετική όψη πια, με διαφορετικές ταχύτητες ακόμα και με διαφορετικό τρόπο εξυπηρέτησης των επιβατών του.

Για παράδειγμα στην αρχαιότητα ο ηθοποιός (πάντα γένους αρσενικού) προετοιμαζόταν πολύ πριν την παράσταση του (η οποία συνήθως ήταν μία και μοναδική) έκανε μια διαδρομή εκμάθησης όχι μόνο του ρόλου του αλλά βιώνοντας μια κατάσταση κάθαρσης και αλήθειας ολοκληρωνόταν πλέον όχι μόνο σαν ηθοποιός αλλά και σαν προσωπικότητα. Δεδομένο ότι ο ηθοποιός κατά την ερμηνεία του δεν είχε σύμμαχο την έκφρασή του μιας και το πρόσωπο του το κάλυπτε μια μάσκα η οποία εναλλάσσονταν ανάλογα με τα συναισθήματα του (χαρούμενη μάσκα, θλιμμένη κλπ).

Ξεπερνώντας όλα τα τεχνικά θέματα καθώς πολλές φορές υποδυόταν και θηλυκούς ρόλους, έδινε ότι υποκριτικά καλύτερο είχε σε ένα αυστηρό και απαιτητικό κοινό.

Αυτό που κρατάμε από τη μικρή αυτή αναδρομή είναι ότι ηθοποιός πράγματι ποιούσε το ήθος όχι όμως μόνο του κοινού αλλά πρώτα απ’ όλα του ιδίου.

Από τότε μέχρι σήμερα η υποκριτική τέχνη πέρασε από πολλά και ενδιαφέροντα στάδια.

Αξίζει να σταθούμε στο σύστημα Στανισλάφσκι γιατί υπάρχει αυτός ο κοινός παρανομαστής που δένει τους ηθοποιούς που θέλουν να δείξουν αλήθειες περνώντας από αυτή τη δοκιμασία ενδοσκόπησης και αυτοκάθαρσης (χωρίς να είναι αυτοσκοπός). Δοκιμάζοντας τα «θέλω» που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος στην ζωή του όλη …και όχι μόνο,!

Ο ηθοποιός (εκκολαπτόμενος ή μη) τσαλακώνεται ουσιαστικά για να μπορεί να εναρμονιστεί με τον ρόλο του και στο ταξίδι αυτό ανακαλύπτει τα τρωτά και τα άτρωτα του χαρακτήρα του. Εδώ οφείλω να ξαναεπισημάνω ότι η ανεύρεση του Εγώ μας δεν είναι αυτοσκοπός. Αν κάποιος επιθυμεί να ασχοληθεί με θεατρικό εργαστήρι που διδάσκει το εν λόγω σύστημα δεν θα το κάνει για ψυχοθεραπευτικούς λόγους. Υπάρχουν άλλα συστήματα dramatherapy που μπορεί να απευθυνθεί. Εδώ αναφερόμαστε σε άτομα τα οποία έχουν επιλέξει σαν καλλιτεχνική έκφραση τους την έκθεσή τους προς το κοινό και με την συγκεκριμένη μέθοδο τολμώ να πω ότι δεν μαθαίνουν απλά την υποκριτική τέχνη μόνο αλλά………. ΗΘΟΠΟΙΟΥΝ.